مطالبه اصلی ما باید این باشد که چرا پیام‌رسان‌های خارجی مثل تلگرام حاضر نیستند دفتر حقوقی در ایران داشته باشند و پاسخگوی اقدامات تروریستی و آموزش ساخت بمب در پلتفرم خود باشند؟ آمریکا رسماً جاسوسی می‌کند اما ما خودمان را اسیر انگاره‌های رسانه‌ای کرده‌ایم.

دشمن رسماً اعلام می‌کند که بر مکالمات و اینترنت جهان نظارت دارد و اطلاعات کاربران ایرانی را می‌خرد، اما متأسفانه ما به جای مقابله با این تهدید واقعی، گرفتار انگاره‌های منفی نسبت به خودمان شده‌ایم.

  سازمان امنیتی ان‌اس‌ای در آمریکا رسماً اعلام کرده که پس از جنگ جهانی دوم فعالیت خود را آغاز کرده و در ایالت مریلند شهری زیرزمینی با ۴۰ هزار کارشناس فناوری اطلاعات دارد که بر مکالمات جهان و مدیریت اینترنت نظارت می‌کند.

 بخشی از کار این سازمان خرید اطلاعات از موتورهای جستجو و شبکه‌های اجتماعی بزرگ است. مدیر یکی از همین اپلیکیشن‌ها اعتراف کرده که اطلاعات یک روز ایرانی‌ها را به قیمت ۱۷ میلیون دلار فروخته است. این در حالی است که خود سازمان ان‌اس‌ای در صفحه رسمی‌اش می‌نویسد که کارش شنود و جاسوسی است.

رسانه‌های دشمن با ایجاد فضای رعب و وحشت، ذهن‌ها را نسبت به اقدامات امنیتی داخلی حساس کرده‌اند، آن‌ها به صورت شفاف اعلام می‌کنند که ما داریم از شما جاسوسی می‌کنیم، اما ما اسیر این تصویر شده‌ایم که گمان می‌کنیم اگر سکوهای داخلی نظارت کنند، نقض حریم خصوصی است، در حالی که جاسوسان اصلی در سوی مقابل هستند.

فیلترینگ حبابی؛ تله شبکه‌های اجتماعی غربی

 اینستاگرام و سایر پلتفرم‌ها شما را در یک فیلترینگ حبابی قرار می‌دهند تا افراد همفکر دور شما جمع شوند و صدای مخالف شنیده نشود. این شبکه‌ها با پیشنهادهای دقیق بر اساس مکالمات و جستجوهای شما، عملاً شنود غیرمستقیم انجام می‌دهند.

مرصادنیوز: لطفاً درباره جایگاه اقتصادی ایران در جهان و مقایسه آن با کشورهای پیشرفته توضیح دهید. 

صحرایی: یکی از مراکز معتبر رنکینگ در بانک جهانی وجود دارد که شما می‌توانید به راحتی رتبه کشورها را بر اساس معیارهای مشابه ببینید. گاهی وقتی می‌گویم ایران رتبه دهم یا شانزدهم را دارد، باورتان نمی‌شود، در حالی که این آمار واقعی است.

 برخی مؤسسات با استناد به نوسانات نرخ ارز و دلار، وضعیت اقتصادی ایران را بدتر از آنچه هست نشان می‌دهند، در حالی که در معادلات اقتصادی جهانی، معیار اصلی قدرت خرید مردم یا همان پی‌پی‌پی است. در آمریکا و بسیاری از کشورها، درآمد بالا به معنای رفاه مطلق نیست، چرا که هزینه‌های زندگی نیز بسیار بالاست و بخش زیادی از درآمد صرف مالیات و هزینه‌های اجباری می‌شود.

 وقتی سبد کالا و میزان دسترسی مردم به پروتئین، غلات و کالاهای اساسی را در نظر می‌گیریم، متوجه می‌شویم که تصویری که از فقر و نابودی ایران در رسانه‌ها نشان داده می‌شود، واقعیت ندارد. هدف از این القائات، ایجاد یاس و ناامیدی در جامعه است.

مرصادنیوز: لطفاً در خصوص هزینه برای جبهه مقاومت و اهمیت حضور مدافعان حرم توضیح دهید.

صحرایی: یکی از ترفندها و راهکارهای نظامی پیشرفته این است که جنگ را از مرزهای خودت و مردم خودت دور کنی. اگر مدافعان حرم نبودند، امروز ما باید در همدان، کرمانشاه و حتی تهران با دشمن می‌جنگیدیم.

در دفاع مقدس ما صدها میلیارد دلار خسارت دیدیم که معادل بودجه چند سال کشور بود. آیا بهتر است که این هزینه در داخل کشور و با ویرانی زیرساخت‌ها انجام شود، یا اینکه با هزینه‌ای بسیار کمتر، امنیت کشور را در مرزها تضمین کنیم؟ حضور در جبهه مقاومت یک هزینه منطقی برای تأمین امنیت ملی بوده و ربطی به بودجه‌های جاری مردم ندارد.

 متأسفانه رسانه‌ها تلاش می‌کنند تصویری ارائه دهند که گویی ما در حال ولخرجی هستیم، در حالی که تمام این اقدامات بر اساس منافع ملی و با هدف تأمین امنیت پایدار انجام شده است. مقایسه کنید هزینه‌های ما در جبهه مقاومت را با هزینه‌های دوره پهلوی در جنگ ویتنام یا کمک‌های بلاعوض به کشورهای دیگر؛ آنجا منافع ملی ما در خطر نبود، اما هزینه می‌کردیم.

مرصادنیوز: لطفاً تفاوت اعتراض و اغتشاش را بیان کنید.

صحرایی: فرق اغتشاشگر با معترض را باید درک کنیم. ما در عرصه‌هایی مانند پزشکی و موشکی موفق بوده‌ایم، اما در اقتصاد ضعف داریم و همه ما معترضیم. اما معترض کسی نیست که مسجد را آتش بزند، به پایگاه بسیج حمله کند و کوکتل مولوتوف پرتاب کند.

 در این ناآرامی‌ها، نیروهای نظامی حتی از گلوله‌های جنگی استفاده نکردند و رسانه‌های غربی هم اعتراف کردند که از ساچمه‌های پلاستیکی استفاده شده است. اما اغتشاشگران با خشونت تمام، حتی نیروهای انتظامی را زنده‌زنده سوزاندند و سرشان را بریدند. این یک اغتشاش برنامه‌ریزی شده برای ایجاد رعب و وحشت و ریختن خون بود تا بعداً بگویند این کار نیروهای نظامی است.

 اصل تاکتیک دشمن در این جنگ‌ها، ترور کور است؛ همان‌طور که در ترورهای سال ۶۰ دیدیم که افراد بی‌گناه را فقط به خاطر ظاهرشان می‌کشتند. در این اغتشاشات هم شاهد بودیم که نفوذی‌ها آدم‌های بی‌گناه را به شهادت رساندند تا فضای امنیتی ایجاد کنند. رسانه‌های معاند بودجه‌های کلانی صرف می‌کنند تا این تصویر را بسازند که کشور در حال فروپاشی است، در حالی که واقعیت چیز دیگری است.

 ما نمی‌توانیم اطلاعات عمیق و واقعی را صرفاً از رسانه‌ها بگیریم، مگر اینکه حضور فعالی داشته باشیم و پرسشگر باشیم. باید با تحلیل منطقی و برخورد فعالانه با شبهات، جلوی پروژه‌های جنگ روانی دشمن را بگیریم.

مرصاد: شناخت مرز اعتراض و اغتشاش چه ضرورتی دارد؟

صحرایی: اعتراض حق طبیعی شهروندان است که در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به رسمیت شناخته شده است. اعتراض یعنی اعلام نامطلوب بودن تصمیمات دولتمردان از طریق مجاری قانونی و مدنی که روال مشخصی دارد.

 مراجعه به نمایندگان مجلس، استانداری‌ها، فرمانداری‌ها، شوراهای صنفی و حتی ایجاد پویش‌های مجازی و امضای طومارها، از جمله راه‌های پیش‌بینی شده برای بیان اعتراض است که باید مورد استفاده قرار گیرد.

 آنچه نامطلوب است و به آن اغتشاش گفته می‌شود، اقداماتی همچون شکستن شیشه‌ها، آتش‌زدن اموال عمومی یا ایجاد ناامنی است. مثلاً اگر معلمی به حقوق خود معترض است، چه ربطی دارد که حق تحصیل دانش‌آموزان را ضایع کند و سر کلاس حاضر نشود؟ این کار نه تنها کمکی به حل مشکل نمی‌کند، بلکه مشکل جدیدی ایجاد می‌کند.

بازخورد منفی اغتشاش بر مطالبات مردمی

 اغتشاش باعث می‌شود صدای اعتراضات واقعی شنیده نشود، در فضای اغتشاش، مطالبه مردم گم می‌شود و کنترل اوضاع از دست خارج می‌شود. وقتی سلاح گرم وارد میدان می‌شود و قاچاقچیان سلاح به سوءاستفاده از شرایط می‌پردازند، دیگر بحث اعتراض مطرح نیست و فضا به سمت ناامنی می‌رود.

چرا در جریان اغتشاشات اخیر هیچ شعار اقتصادی شنیده نمی‌شد و به جای آن به مقدسات و رهبری توهین می‌شد؟ این رفتار نشان‌دهنده اهداف غیراقتصادی و براندازانه عوامل اغتشاش بود. مردم واقعی دغدغه معیشت و رفاه دارند، اما این شیوه‌ها راه حل مشکلات آن‌ها نیست.

انتهای خبر/