پیمان جسری در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی شبکه اطلاع‌رسانی «مرصاد»؛ اظهار داشت: استاد یدالله بهزاد، شاعر کرمانشاهی که برای سرودن، زبانی شیوا، شیرین و بلیغ داشت، سال‌های زیادی را در خدمت فرهنگ کرمانشاه و ادبیات کهن این دیار بود و شاگردان فراوانی را در دامن مهر خود پرورش داد.

وی افزود: یدالله بهزاد از معدود شاعرانی است که شعر را زیسته است؛ یعنی همان‌گونه که در اشعار او واژه‌ها و مضامین مختلف در بیت‌ به بیت اشعارش به درستی جای گرفته‌اند، در زندگی نیز لحظاتش همانند اشعارش ساده، بی‌پیرایه و پر از مهر، دوستی و انسانیت بوده است.

رئیس گروه فرهنگی اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمانشاه گفت: وطن‌دوستی، متانت و فروتنی از ویژگی‌های بارز این استاد برجسته ادبیات بود که مورد تحسین بسیاری از شاعران، هنرمندان و اساتید ادبیات نام‌آشنای کشور قرار گرفته است.

وی بیان کرد: استاد بهزاد در چهارم بهمن‌ماه ۱۳۰۴ در کرمانشاه متولد شد و پس از اتمام دوره دبیرستان، در سال ۱۳۲۷ در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران پذیرفته شد. او از محضر اساتید بزرگ آن دوران مانند جلال‌الدین همایی، بدیع‌الزمان فروزانفر، استاد احمد بهمنیار، محمد معین، ذبیح‌الله صفا و پرویز خانلری بهره‌های فراوان برد.

جسری ادامه داد: استاد یدالله بهزاد شاعری کهن‌سرا و پیرو سبک خراسانی بود که پایبندی و وفاداری او به ادبیات کهن مثال‌زدنی بود. با این حال، با زوایای شعری ادبیات نو هم آشنایی داشت، اما دلبسته ادبیات کهن بود و آن را میراثی از فردوسی و دیگر شاعران کلاسیک ادبیات فارسی می‌دانست و این میراث را برای آیندگان به ارمغان گذاشت.

وی در خصوص زبان شعر ایشان توضیح داد: زبان شعر استاد بهزاد بسیار ساده و بی‌پیرایه است. همان‌گونه که در مقدمه کتاب «گلی بی‌رنگ» که زندگینامه خود را در یک پاراگراف آورده، اشاره می‌کند: «نویسنده این سخنان یدالله بهزاد، فرزند حسین ایوانی، به سال ۱۳۰۴ شمسی، چهارم بهمن‌ماه در کرمانشاه دیده به جهان گشود. پس از روزگار کودکی به دبستان و سپس دبیرستان رفت و دو سه سالی نیز به آموختن دانش در دانشکده ادبیات تهران پرداخت. آنگاه به کار دبیری دل بست و ۲۷ سال تن و جان را در این راه فرسود. سرانجام در سال ۱۳۵۹ به درخواست خود بازنشسته شد»‌‌‌‌.

جسری افزود: این مختصری از زندگی ۸۲ ساله استاد بهزاد کرمانشاهی است. می‌توان گفت یکی از معدود شاعرانی است که همواره در حال سرایش بود. بیش از ۱۰ هزار بیت سرایش، کار هر شاعری نیست و امروزه می‌بینیم تنها یکی دو اثر از این استاد بزرگوار در دسترس و به چاپ رسیده است.

وی گفت: این فرزانه فرهیخته که معلمی ادیب و شاعری توانا بود، در هنر خوشنویسی هم دستی داشت و از تعلیمات استادان بزرگ و خوشنویس کشور همانند علی‌اکبر کاوه، حسن خطاط، محمدرضا اقبال، غلامحسین امیرخانی و شکسته‌نویس برجسته یدالله کاوری و خوانساری بهره‌مند شده بود. با این حال، شاعری گوشه‌گیر بود و به اقرار بسیاری از دوستان، کمتر دوست داشت عمر گران‌بهای خود را به مسائل دنیوی معطوف کند و بیشتر در حال مطالعه و سرودن شعر بود.

این پژوهشگر و شاعر کرمانشاهی، در خصوص آثار استاد بهزاد بیان کرد: سبک شعری استاد بهزاد سبک خراسانی است. حدود ۱۰ هزار بیت شعر در دسترس داریم که بخش‌هایی از آن در دو مجموعه شعر به نام‌های «گلی بی‌رنگ» و «یادگار مهر» به زیور طبع آراسته و در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفته است.

جسری ادامه داد: همچنین دو یادنامه به نام‌های فصل‌نامه «گوهران» و «بر بلندای بیستون» درباره ایشان منتشر شده است؛ «بر بلندای بیستون» که توسط اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمانشاه در سال‌های ۹۴ و ۹۵ منتشر شده، شرح حال استاد بهزاد را از زبان دوستان بزرگ، فرهیختگان و اساتید دانشگاه‌های سراسر کشور بازگو می‌کند.

رئیس گروه فرهنگی اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمانشاه تصریح کرد: سال ۱۳۳۲ در دبیرستان‌های کرمانشاه به تدریس ادبیات مشغول شد و شاگردان زیادی را تربیت کرد که هر کدام به درجات بالای علمی در زمینه‌های مختلف رسیدند.

وی گفت: جدا از مقوله شعر که استادی به تمام معنا بود، خصایص انسانی و صفات بارزی مثل صداقت، وفای به عهد، انسان‌دوستی، نوعدوستی و مهمان‌نوازی از ویژگی‌های وجودی ایشان بود که به اقرار بسیاری از دوستان و معاشران زبانزد خاص و عام بود. این ویژگی‌ها باعث می‌شد که ایشان به مناسبات رسمی و اداری دلخوش نباشد و بیشتر عمر خود را صرف مطالعه، سرایش شعر و پرورش شاگردان کند.

جسری خاطرنشان کرد: بسیاری از بزرگان همچون استاد شهریار، امیری فیروزکوهی و استاد کزازی کارهای استاد بهزاد را تائید کرده‌اند. پروفسور شفیعی کدکنی نیز محبت زیادی به ایشان داشت و حتی در زمان حیات استاد بهزاد، نامه‌ای به دانشگاه رازی نوشت و از آن‌ها خواست تا به ایشان تدریس ادبیات فارسی را بسپارند.

رئیس گروه فرهنگی اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمانشاه گفت: نکته قابل توجه دیگر اینکه استاد بهزاد علاقه فراوانی به ورزش، به‌ویژه ورزش‌های باستانی داشت و در وزنه‌برداری و بسکتبال نیز مهارت داشت. ایشان در کنار تدریس ادبیات، مربیگری بسکتبال را نیز بر عهده داشت و با تلاش فراوان تیم‌های وزنه‌برداری و بسکتبال کرمانشاه را راه‌اندازی کرد.

وی، در ادامه تشریح خدمات استاد یدالله بهزاد کرمانشاهی بیان کرد: یکی دیگر از خدمات برجسته و آثار ادبی ماندگار این استاد در زمینه شعر و پژوهش، تألیف کتاب «تذکره مفصل یا جنگ بزرگ کرمانشاه از عصر قاجار تا امروز» است که در دو جلد تنظیم شده است.

جسری افزود: مجموعه‌های خطی بسیاری از شاعران کرمانشاه نیز توسط ایشان جداگانه مدون و آماده چاپ شده بود که به عنوان مثال می‌توان از دیوان‌های «نامی»، «بیدل»، «سلطان کلهر»، «الله‌دوست سالک»، «بسمل» و «محرم کرمانشاهی» نام برد.

جسری در پایان با اشاره به درگذشت این استاد بیان کرد:  استاد یدالله بهزاد سرانجام در شامگاه پنجم فروردین ۱۳۸۶، چهره در نقاب خاک کشید و دوستداران ادبیات این مرز و بوم را برای همیشه در ماتم و عزای ابدی فرو برد.

انتهای خبر/