الهام بختیاری‌منش در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی شبکه اطلاع‌رسانی «مرصاد»؛ با اشاره به جایگاه روز معماری اظهار داشت: این روز بیشتر جنبه نمادین دارد و اهمیت معماری فراتر از یک مناسبت تقویمی است، زیرا این حرفه به‌طور مستقیم با زندگی روزمره انسان‌ها پیوند خورده است.

وی افزود: همه انسان‌ها در فضاهای معماری‌شده زندگی می‌کنند و همین موضوع نشان می‌دهد معماری ارتباطی بدیهی، دائمی و جدایی‌ناپذیر با زیست بشر دارد و نمی‌توان آن را به یک روز خاص محدود کرد.

معماری و بازتاب سبک زندگی

عضو هیأت علمی دانشگاه رازی کرمانشاه تصریح کرد: معماری آینه سبک زندگی انسان‌هاست و هر آنچه در شیوه زیست اجتماعی و فردی رخ می‌دهد، در ساختار و کیفیت معماری نیز بازتاب پیدا می‌کند و از این رو نمی‌توان آن را جدا از فرهنگ و رفتار جامعه تحلیل کرد.

بختیاری‌منش با بیان اینکه معماری باید پاسخگوی نیازهای کامل انسان باشد، گفت: این نیازها از نیازهای پایه‌ای تا نیازهای روحی و روانی را شامل می‌شود و تحقق این موضوع می‌تواند بخش مهمی از مؤلفه‌های هویتی را نیز پوشش دهد.

وی علت فاصله گرفتن معماری معاصر از هویت بومی را ناشی از دور شدن انسان از اصالت دانست و افزود: معماری در واقع انعکاس جامعه است و هرچه جامعه از هویت و اصالت خود فاصله بگیرد، معماری نیز دچار افت خواهد شد.

عضو هیأت علمی دانشگاه رازی کرمانشاه تأکید کرد: معماری یک حوزه مستقل از سایر علوم انسانی نیست و برای دستیابی به معماری مطلوب، لازم است حوزه‌هایی مانند جامعه‌شناسی، روانشناسی، فلسفه و سبک زندگی به‌صورت همزمان رشد و اصلاح شوند.

بختیاری‌منش با اشاره به تأثیر مستقیم معماری بر سبک زندگی، گفت: نبود فضاهای باز و حیاط در خانه‌ها موجب تغییر الگوی رشد کودکان شده و این مسئله در نهایت به کاهش ارتباط با فضای واقعی و افزایش وابستگی به فضای مجازی منجر می‌شود.

چرخه معیوب در سبک زندگی و معماری

وی ادامه داد: این چرخه معیوب از معماری غلط به سبک زندگی نادرست و سپس بازتولید همان الگو در معماری منتهی می‌شود و برای اصلاح آن باید تصمیمات در سطوح کلان شهری و سیاست‌گذاری‌های کالبدی مورد بازنگری قرار گیرد.

عضو هیأت علمی دانشگاه رازی کرمانشاه با انتقاد از روند شهرسازی در کشور، افزود: حرکت به سمت برج‌سازی و غفلت از ظرفیت بافت‌های قدیمی، بدون توجه به توسعه متعادل شهری، می‌تواند تأثیر مستقیم و منفی بر کیفیت زندگی شهروندان داشته باشد.

بختیاری‌منش نقش معماری در ارتقای کیفیت زندگی را بسیار پررنگ دانست و تصریح کرد: فضاهای زیستی علاوه بر نیازهای ظاهری، بر سلامت جسمی و روانی انسان تأثیر می‌گذارند و نبود نور، طبیعت و فضای مناسب می‌تواند آسیب‌های جدی ایجاد کند.

وی با انتقاد از نگاه سرمایه‌ای به معماری، گفت: در بسیاری موارد برای طراحی اصولی هزینه‌ای در نظر گرفته نمی‌شود و این در حالی است که طراحی مناسب، نقش تعیین‌کننده‌ای در کیفیت روابط فضایی و کارکرد ساختمان دارد.

عضو هیأت علمی دانشگاه رازی کرمانشاه همچنین ضعف نظام آموزشی و حرفه‌ای را یکی از چالش‌های جدی این حوزه عنوان کرد و افزود: افزایش تعداد دانشگاه‌ها و دانشجویان موجب رواج مقاله‌محوری شده و خروجی این سیستم کمتر به تربیت طراحان حرفه‌ای منجر شده است.

بختیاری‌منش در پایان تأکید کرد: معماری در جوامعی رشد می‌کند که ثبات، آرامش و برنامه‌ریزی کلان در آن حاکم باشد و تا زمانی که نگاه سرمایه‌ای بر این حوزه غالب باشد، کیفیت و هویت معماری نیز تحت تأثیر قرار خواهد گرفت.

انتهای خبر/