به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی «مرصاد»؛ در قصرشیرین و مناطق مرزی سومار، خسروی و نفت‌شهر، تابستان تنها یک فصل گرم نیست؛ ماه‌های خرداد تا شهریور با گرمای طاقت‌فرسا و سوزانی همراه است که گاه زندگی روزمره مردم را دشوار می‌کند و ضرورت تأمین پایدار برق را بیش از همیشه نشان می‌دهد.

در چنین شرایطی، قطعی برق حتی برای چند دقیقه نیز می‌تواند برای مردم این مناطق آزاردهنده و طاقت‌فرسا باشد؛ چه رسد به خاموشی‌هایی که گاه برای مدت طولانی‌تری ادامه پیدا می‌کند و آسایش خانواده‌ها را در بحرانی‌ترین ساعات گرمای روز و شب مختل می‌سازد.

مردم قصرشیرین سال‌هاست با گرمای شدید تابستان دست‌وپنجه نرم می‌کنند و در این شرایط، وسائل سرمایشی برای بسیاری از خانواده‌ها نه یک وسیله رفاهی، بلکه ضرورتی برای ادامه زندگی عادی است؛ ضرورتی که با هر خاموشی، زندگی خانوارها را با دشواری مواجه می‌کند.

کولر آبی نیز در اوج گرمای قصرشیرین عملاً کارایی مطلوب خود را از دست می‌دهد و گاه تنها هوای گرم و سوزان را در فضای خانه به گردش درمی‌آورد. بنابراین در چنین شرایط اقلیمی، استمرار برق برای استفاده از تجهیزات سرمایشی، ضرورتی انکارناپذیر است.

سئوال افکار عمومی این است؛ آیا شرایط آب‌وهوایی مناطق گرمسیری در برنامه‌ریزی برای خاموشی‌ها به اندازه کافی مورد توجه قرار می‌گیرد؟ آیا نمی‌توان برای شهرستانی مانند قصرشیرین، متناسب با شرایط اقلیمی خاص آن، تدابیر ویژه‌ای برای جلوگیری از قطعی برق در ساعات اوج گرما اندیشید؟

انتظار مردم از مسئولان تنها اعلام برنامه خاموشی نیست؛ بلکه مطالبه اصلی، مدیریت شرایط و جلوگیری از خاموشی در بحرانی‌ترین ساعات شبانه‌روز است؛ مردم انتظار دارند شرایط خاص مناطق گرمسیری در تصمیم‌گیری‌ها لحاظ شود و مدیریت مصرف برق، بدون نادیده گرفتن نیازهای اساسی شهروندان دنبال شود.

امام جمعه قصرشیرین نیز بارها موضوع قطعی برق شهرستان را پیگیری کرده که این مطالبه‌گری شایسته تقدیر است؛ در کنار آن، انتظار می‌رود فرمانداری، استانداری، شورای شهر و نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی نیز با جدیت بیشتری موضوع را تا حصول نتیجه پیگیری کنند.

مردم مرزنشین قصرشیرین انتظار دارند وعده‌هایی که درباره کاهش یا جلوگیری از قطعی برق در فصل گرما داده شده، در عمل نیز محقق شود؛ گرمای قصرشیرین با بسیاری از نقاط کشور قابل مقایسه نیست و نسخه واحد برای مدیریت مصرف برق نمی‌تواند پاسخگوی شرایط این منطقه باشد.

شورای شهر نیز باید فراتر از مسائل روزمره مدیریت شهری، خود را زبان گویای مردم بداند و مطالبات اساسی شهروندان را از دستگاه‌های اجرایی پیگیری کند؛ موضوع برق، آب، بهداشت و درمان و سایر زیرساخت‌های حیاتی، مستقیماً با کیفیت زندگی مردم ارتباط دارد.

مطالبه مردم روشن است؛ در ماه‌های اوج گرما باید برای مناطق گرمسیری همچون قصرشیرین، سومار، خسروی و نفت‌شهر، تمهیدات ویژه‌ای برای تأمین پایدار برق در نظر گرفته شود؛ به‌گونه‌ای که خاموشی، حتی برای مدت کوتاه، آسایش و سلامت مردم را تهدید نکند.

در نهایت، مردم قصرشیرین می‌پرسند؛ در اوج گرمای تابستان، وقتی برق برای تأمین سرمایش خانه‌ها یک ضرورت حیاتی است، چرا باید سهم این مردم از خاموشی‌ها همچنان پابرجا باشد؟ چرا شرایط اقلیمی این منطقه نباید در سیاست‌گذاری و مدیریت خاموشی‌ها سهم ویژه‌ای داشته باشد؟

این مطالبه نه زیاده‌خواهی است و نه امتیازطلبی؛ درخواست مردم مرزنشینی است که سال‌ها در سخت‌ترین شرایط آب‌وهوایی و جغرافیایی، پای مرز و امنیت کشور ایستاده‌اند؛ انتظار می‌رود مسئولان نیز در قبال این مردم، نگاه ویژه‌ای به تأمین زیرساخت‌های حیاتی و پایدار داشته باشند.

نویسنده: علی حق‌پرست؛ فعال رسانه‌ای