میثم همتی در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی شبکه اطلاع‌رسانی «مرصاد»؛ اظهار داشت: ساختن تصویر شخصی در سطح جهانی ژنرال «عاصم منیر» در حال حاضر یکی از مهم‌ترین بازیگران سیاسی پاکستان است. وقتی کشوری میزبان «مذاکرات حساس ایران و آمریکا» باشد، توجه رسانه‌های جهانی به میزبان و به‌ویژه به شخص فرمانده ارتش جلب می‌شود.  

وی افزود: در چنین شرایطی تفاوت در پوشش می‌تواند یک «ابزار ارتباطی نمادین»باشد. او با این کار عملاً نشان می‌دهد که تصمیمات نمادین و دیپلماتیک از «کانال ارتش پاکستان» عبور می‌کند.

مدرس دانشگاه‌های کرمانشاه تصریح کرد: ژنرال «عاصم منیر» نه فقط یک نظامی بلکه «مدیریت‌کننده صحنه سیاسی منطقه»است. وی توجه رسانه‌ها را به «شخص خودش» جلب می‌کند، نه صرفاً به دولت پاکستان.

به گفته همتی، این نوع رفتار در سیاستمداران و فرماندهان نظامی که می‌خواهند «هویت شخصی قدرتمند بسازند» بسیار رایج است.

وی درباره بازی با نمادها برای دیده شدن، افزود: اگر به جزئیات نگاه کنیم وی در دیدار با «معاون رئیس‌جمهور آمریکا از کت‌ و شلوار» و در دیدار با «هیأت ایرانی از لباس نظامی» استفاده کرده است در نتیجه این تفاوت عملاً یک «سوژه رسانه‌ای آماده» تولید کرده است.  

این وکیل دادگستری تصریح کرد: خبر در رسانه‌های منطقه‌ای و بین‌المللی بازنشر شد، نام «عاصم منیر» در مرکز تحلیل‌ها قرار گرفت و نقش ارتش پاکستان در مذاکرات برجسته شد. یعنی حتی اگر پیام خاصی هم مدنظر نباشد، «اثر رسانه‌ای آن کاملاً موفق بوده است».

همتی با اشاره به سنت قدرت شخصی در ارتش پاکستان، گفت: در پاکستان فرماندهان ارتش اغلب تمایل دارند خود را «بازیگر راهبردی منطقه»، «مدیر سیاست خارجی» و حتی گاهی «رهبر واقعی کشور» نشان دهند. نمونه‌های تاریخی شامل «ایوب خان»، «ضیاءالحق» و «پرویز مشرف» می‌شود که همه این‌ها از نمادها، لباس و صحنه‌آرایی برای «ساختن شخصیت سیاسی خود» استفاده می‌کردند.

وی افزود: اظهارنظر ژنرال بازنشسته در خبر هم عملاً همین را تأیید می‌کند، یعنی «انتخاب لباس می‌تواند تصمیم شخص فرمانده باشد» برای انتقال تصویر خاص.

این کارشناس مسائل سیاسی درباره ایجاد ابهام برای افزایش توجه، گفت: یک تکنیک شناخته‌شده در ارتباطات سیاسی این است که «پیام کاملاً واضح داده نشود»، وقتی معنا مبهم باشد رسانه‌ها شروع به تحلیل و کارشناسان بحث می‌کنند همچنین شبکه‌های اجتماعی آن را بزرگ خواهند کرد در نتیجه «فردِ تولیدکننده نماد در مرکز توجه می‌ماند» این دقیقاً همان چیزی است که در این خبر رخ داده است.

همتی اذعان کرد: از منظر «خودنمایی سیاسی و رسانه‌ای»، این رفتار می‌تواند چنین هدفی داشته باشد: برجسته کردن «نقش شخص فرمانده ارتش در دیپلماسی منطقه»، ساختن «برند سیاسی شخصی در سطح بین‌المللی»، جلب توجه رسانه‌ها با یک «جزئیات نمادین قابل بحث» و نشان دادن اینکه «پاکستانِ واقعی از کانال ارتش مدیریت می‌شود» به بیان دقیق‌تر، این تفاوت پوشش ممکن است کمتر درباره ایران و آمریکا باشد و «بیشتر درباره دیده شدن خود عاصم منیر در صحنه جهانی».

انتهای خبر/