به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی «مرصاد»؛ حجت‌الاسلام والمسلمین محمد شیخ‌الاسلامی در گفتگویی، با اشاره به آیات دهم تا شانزدهم سوره فتح، وفای به عهد الهی، صداقت در دینداری و اولویت‌بندی در زندگی را از مهم‌ترین معیارهای سنجش ایمان دانست و گفت: مهم‌ترین مسئله در دینداری، اولویت‌دهی است و اولویت‌های هر فرد، دینداری او را مشخص می‌کند.

وی با تبیین مفهوم بیعت در آیه دهم سوره فتح، افزود: خداوند در این آیه بیان می‌کند کسانی که با پیامبر (ص) بیعت می‌کنند، در حقیقت با خداوند بیعت کرده‌اند و دست خداوند بالاتر از دست آن‌هاست؛ بنابراین، هرکس عهد خود را بشکند، به خودش زیان رسانده است.

این کارشناس قرآنی تصریح کرد: کسی که به عهدی که با خداوند بسته وفا کند، از اجر عظیم الهی برخوردار خواهد شد. این وعده نشان می‌دهد وفای به عهد در نگاه قرآن کریم جایگاه ویژه‌ای دارد و بی‌توجهی به آن، پیش از هر چیز به خود انسان آسیب می‌رساند.

معیارهای قرآنی برای سنجش ارزش اعمال

شیخ‌الاسلامی با اشاره به مفهوم «اجر عظیم» در قرآن کریم، بیان کرد: گاهی اموری از نگاه ما ساده و کم‌اهمیت هستند، اما خداوند آن‌ها را بزرگ می‌شمارد؛ در مقابل، برخی مسائل را بسیار بزرگ می‌دانیم، درحالی‌که از منظر الهی، عظمت چندانی ندارند.

وی غیبت را نمونه‌ای از تفاوت میان معیارهای انسانی و الهی در سنجش اهمیت رفتارها دانست و گفت: ممکن است سخن گفتن پشت سر دیگران را رفتاری ساده تلقی کنیم، اما قرآن کریم برای آن اهمیت زیادی قائل است. از سوی دیگر، دنیا را بزرگ می‌پنداریم، درحالی‌که در برابر حقیقت‌های برتر، کوچک و ناچیز است.

این کارشناس قرآنی ادامه داد: هنگامی که خداوند به کسانی که به عهد خود وفا می‌کنند، وعده اجر عظیم می‌دهد، باید به اهمیت این رفتار توجه داشته باشیم و معیارهای الهی را در سنجش ارزش اعمال و انتخاب اولویت‌های زندگی، جایگزین برداشت‌های شخصی خود کنیم.

فاصله میان ادعای ایمان و حقیقت دینداری

شیخ‌الاسلامی با اشاره به آیه یازدهم سوره فتح، به رفتار افرادی پرداخت که از همراهی با پیامبر(ص) خودداری می‌کردند و گفت: در دوران پیامبر (ص)، عده‌ای در ماجرای صلح حدیبیه حاضر به همراهی با ایشان نشدند؛ همچنین برخی افراد در موقعیت‌های دیگر، از دستور پیامبر (ص) برای حضور در جنگ تخلف می‌کردند.

وی با تشریح توجیه این افراد برای همراهی نکردن با پیامبر (ص)، افزود: آن‌ها می‌گفتند علاقه‌مندند همراه پیامبر باشند، اما اموال و خانواده‌هایشان مانع این همراهی است و باید به آن‌ها رسیدگی کنند. به همین دلیل، از پیامبر(ص) می‌خواستند از تخلفشان چشم‌پوشی کند و برای آمرزش آن‌ها از خداوند طلب مغفرت کند.

این کارشناس قرآنی با اشاره به پاسخ قرآن کریم به این افراد تصریح کرد: خداوند می‌فرماید آن‌ها سخنانی بر زبان می‌آورند که در قلبشان نیست؛ یعنی زبانشان چیزی می‌گوید، اما دلشان آن را تأیید نمی‌کند. مسئله اصلی این بود که از جنگ می‌ترسیدند یا به دلایل دیگری تمایلی به شرکت در آن نداشتند.

شیخ‌الاسلامی با اشاره به پاسخ الهی درباره نگرانی این افراد از اموال و خانواده‌هایشان، بیان کرد: خداوند به پیامبر (ص) فرمان می‌دهد به آن‌ها بگوید اگر اراده الهی بر آسیب دیدن اموالشان قرار گیرد، کسی نمی‌تواند مانع آن شود و اگر خداوند بخواهد اموالشان را حفظ کند، هیچ‌کس توان جلوگیری از این اراده را ندارد.

وی با اشاره به عبارت «بَلْ كَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِیرًا» در آیه یازدهم سوره فتح گفت: خداوند به آنچه انسان‌ها انجام می‌دهند آگاه است؛ بنابراین، توجیه‌های ظاهری نمی‌تواند انگیزه‌های واقعی افراد را پنهان کند و معیار سنجش رفتار انسان‌ها، تنها ادعاها و سخنان آن‌ها نیست.

غلبه منافع دنیوی بر تعهد و مسئولیت

این استاد دانشگاه با تشریح انگیزه‌های پنهان مخالفان همراهی با پیامبر (ص)، اذعان کرد: آن‌ها تصور می‌کردند پیامبر (ص) در جنگ شکست می‌خورد و دیگر به مدینه بازنمی‌گردد. بر همین اساس، گمان داشتند پس از شکست ایشان، افرادی برای به دست گرفتن حکومت وارد میدان خواهند شد.

وی افزود: این افراد تصور می‌کردند در چنین شرایطی می‌توانند ادعا کنند که از ابتدا همراه پیامبر (ص) نبوده‌اند و به این ترتیب، از مسئولیت‌های احتمالی کنار بمانند یا حتی برای خود مقام و جایگاهی به دست بیاورند؛ محاسباتی که بر ترس و منافع دنیوی استوار بود.

شیخ‌الاسلامی در پایان با اشاره به پاسخ قرآن کریم به چنین تصوری، گفت: خداوند بیان می‌کند که برخلاف گمان آن‌ها، این خودشان هستند که رفتنی و نابودشدنی‌اند، نه پیامبر (ص). همچنین، به کسانی که به خداوند و فرستاده او ایمان نداشته باشند، درباره عذاب سوزان هشدار می‌دهد.

منبع: تسنیم

انتهای خبر/