عالی‌مهر افزود: بارها از او می‌خواستم چنین سخنانی نگوید، اما معتقد بود پایان زندگی همه انسان‌ها رسیدن به پروردگار است و چه بهتر که این مسیر با شهادت و در اوج جوانی طی شود.

وی ادامه داد: فرزندم هیچ‌گاه وقت خود را بیهوده سپری نمی‌کرد و در کنار فعالیت‌های نظامی، همواره در مسیر علم‌آموزی و کسب مهارت قرار داشت؛ مدارک متعدد دانشگاهی و فنی داشت و همواره به‌دنبال یادگیری و خدمت به مردم بود.

توانمندی علمی و تخصص‌های چندگانه شهید عالی‌مهر

پدر شهید عالی‌مهر تصریح کرد: او در حوزه‌های مختلف علمی و فنی از جمله فناوری اطلاعات، حقوق، سوانح هوایی، خودرو و سامانه‌های نظارتی تخصص داشت و با وجود همه این توانایی‌ها، همواره متواضع و مردمی باقی ماند.

وی با اشاره به باور عمیق فرزندش به فرهنگ ایثار و شهادت، گفت: میلاد اعتقاد داشت شهدا زنده‌اند و بارها درباره مقام والای آن‌ها سخن می‌گفت؛ حتی در روزهای آخر عمرش از خداوند می‌خواست که در مسیر شهدا قرار گیرد.

عالی‌مهر درباره یکی از خاطرات ماندگار فرزندش، بیان کرد: سال‌ها پیش که به مأموریتی طولانی در مناطق مرزی اعزام می‌شدم، نگران خانواده بودم؛ اما میلاد که آن زمان سن کمی داشت، به من اطمینان داد که مراقب خانواده خواهد بود و همین سخن به من آرامش بخشید.

وی افزود: به‌دلیل مأموریت‌های طولانی، بخش زیادی از مسئولیت‌های خانواده بر دوش میلاد قرار گرفته بود و او با وجود سن کم، این وظایف را به بهترین شکل انجام می‌داد و همواره تکیه‌گاه خانواده بود.

پدر شهید عالی‌مهر خاطرنشان کرد: تنها کسی که میلاد از او حساب می‌برد، خداوند متعال بود و در برابر هیچ سختی و تهدیدی هراس نداشت؛ روحیه‌ای شجاع و در عین حال سرشار از ایمان داشت.

وی درباره آخرین گفتگوی خود با فرزندش، گفت: روز اعزام از او خواستم چند روز دیگر در کنار خانواده بماند، اما با لبخند پاسخ داد که باید برود؛ تنها وصیتش این بود که مراقب پسر هفت ساله‌اش، علی، باشم.

عالی‌مهر افزود: آن روز ساعت ۹ صبح از خانه رفت و ساعت ۱۱ خبر شهادتش را آوردند؛ این اتفاق برای ما بسیار سنگین بود، اما باور دارم کسانی که به مقام شهادت می‌رسند، برگزیدگان خداوند هستند.

وی درباره لحظه دریافت خبر شهادت فرزندش، اذعان کرد: از روز قبل احساس عجیبی داشتم و مدام نگران میلاد بودم؛ هرچه با او تماس می‌گرفتم، تلفنش در دسترس نبود تا اینکه صبح روز بعد تماسی ناشناس دریافت کردم.

پدر شهید عالی‌مهر ادامه داد: وقتی خبر شهادت را شنیدم، ابتدا باورم نمی‌شد؛ مادر و خواهرش نیز این خبر را نمی‌پذیرفتند، اما پس از مراجعه به بنیاد شهید و مشاهده همرزمانش، حقیقت برای ما روشن شد.

وی گفت: با وجود گذشت زمان، هنوز هم گاهی باور نمی‌کنم میلاد در کنار ما نیست؛ هر گوشه خانه و هر سفری که می‌رویم، یاد و خاطرات او همراه ماست و نبودش را احساس می‌کنیم.

عالی‌مهر با چشمانی اشکبار عنوان کرد: وقتی به میلاد فکر می‌کنم، بیش از هر چیز حسرت در آغوش گرفتن او به دلم می‌ماند؛ همیشه تصور می‌کردم تا ابد کنار ما خواهد بود و امروز تنها آرزویم این است که بار دیگر بتوانم او را در آغوش بگیرم.

وی در پایان تأکید کرد: با وجود این داغ سنگین، به مقام والای فرزندم افتخار می‌کنیم و باور داریم شهدا زنده‌اند و نزد پروردگار روزی می‌خورند؛ امیدواریم آن‌ها در دنیا و آخرت دستگیر ملت ایران باشند.

انتهای خبر/